Οδηγώ και σκέφτομαι

1 Δεν οδηγούμε εάν δεν υπάρχει ανάγκη. Τα ΜΜΕ μπορεί να μας γλιτώσουν και χρόνο και χρήμα και άγχος.

2 Διαλέγουμε το κατάλληλο αυτοκίνητο. Εάν πρόκειται να χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητο κυρίως μέσα στην πόλη, αγοράζουμε ένα μικρό όχημα.

3 Οδηγούμε όσο το δυνατόν πιο κοντά στη μέγιστη ροπή του αυτοκινήτου μας. Δεν ζορίζουμε το αυτοκίνητο ούτε στις πολύ ψηλές ούτε στις πολύ χαμηλές στροφές.

4 Διατηρούμε όσο το δυνατόν μια σταθερή ταχύτητα. Η αυξομείωση του γκαζιού και τα απότομα φρεναρίσματα οδηγούν σε μεγάλες απώλειες ενέργειας.

5 Οδηγούμε βλέποντας όσο το δυνατόν πιο μακριά, προβλέποντας την κίνηση του δρόμου.

6 Επιβραδύνουμε απαλά, αφήνοντας το γκάζι σε σωστό χρόνο, με το αυτοκίνητο σε ταχύτητα.

7 Στις στροφές μπαίνουμε με σωστή ταχύτητα για να μη φρενάρουμε απότομα και τις κατηφόρες δεν τις κατεβαίνουμε με "νεκρά".

8 Ψάχνουμε για οικολογικά προϊόντα, όπως ελαστικά, καύσιμα, αεροδυναμικά βοηθήματα, κτλ.

9 Ελέγχουμε την πίεση των ελαστικών του αυτοκινήτου τακτικά.

10 Χρήση ηλεκτρονικών συσκευών που ελέγχουν την κατανάλωση καυσίμων.

11 Ξαλαφρώνουμε το αυτοκίνητο απ' όλα τα άχρηστα αντικείμενα, καθώς και τις μπαγκαζιέρες οροφής, όταν δεν τις χρησιμοποιούμε.

12 Δεν χρησιμοποιούμε αδικαιολόγητα το κλιματιστικό του αυτοκινήτου.

eco-driving

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προώθησε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια, στο πλαίσιο του προγράμματος SAVE μια σειρά από πρωτοβουλίες. Σε αρκετά κράτη η οικολογική οδήγηση αποτελεί μέρος της επίσημης προετοιμασίας των οδηγών για να πάρουν το δίπλωμα οδήγησης. Στη Γερμανία, όλοι οι δάσκαλοι οδήγησης έχουν επανεκπαιδευθεί πάνω στο eco-driving, το οποίο εξετάζεται και συνυπολογίζεται για την απόκτηση διπλώματος. Στην Ολλανδία πάνω από το 90% των δασκάλων οδήγησης έχουν εκπαιδευθεί σχετικά, ενώ η κυβέρνηση μελετά το ενδεχόμενο να το εισαγάγει και στις εξετάσεις. Ανάλογος προβληματισμός υπάρχει και στην Ισπανία. Στην Ελβετία και στη Φινλανδία η οικολογική οδήγηση αποτελεί τμήμα του δεύτερου σταδίου εκπαίδευσης των οδηγών.

Που Κοιμάσαι

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ που παρκάρουν τα φορτηγά και τα λεωφορεία, τουλάχιστον που περνούν τις νύχτες όταν δεν χρησιμοποιούνται; Κι εγώ είχα αυτή την απορία αλλά ανακάλυψα τελικά ότι υπάρχουν συγκεκριμένες περιοχές και συγκεκριμένοι δρόμοι στην Αθήνα όπου είναι γεμάτοι από παρκαρισμένα επαγγελματικά αυτοκίνητα. Δεν ξέρω γιατί έχουν επιλεγεί τα σημεία αυτά και αν κάποιος ξέρει, πολύ θα ήθελα να μάθω κι εγώ...

Περίπτερο

Ποιος νόμος ακριβώς ορίζει ότι στην περιοχή μπροστά στα περίπτερα απαγορεύεται η στάθμευση; Γιατί σε περιοχές όπου είναι γεμάτες από διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα, οι χώροι μπροστά – ή μάλλον πίσω, γιατί μπροστά είναι η πλευρά προς το πεζοδρόμιο- είναι κατειλημμένοι από διαφημιστικές πινακίδες, καφάσια, καρέκλες κτλ του περιπτερά; Γιατί ο κύριος περιπτεράς ενοχλείται αν παρκάρει κάποιο αυτοκίνητο μπροστά (πίσω) στο μαγαζί του; Του κόβει τη βιτρίνα;

Χώροι Στάθμευσης

Το θέμα είναι μεγάλο. Χώροι στάθμευσης στις πόλεις, παρκόμετρα, δημοτική αστυνομία, κτλ. Όμως εγώ θέλω να επικεντρωθώ σε κάτι άλλο: δημόσιες υπηρεσίες, νοσοκομεία, στρατόπεδα, κτλ, γιατί πρέπει να είναι μέσα στα αστικά κέντρα. Και αν πρέπει να είναι, πόσο δύσκολο είναι να έχουν τέσσερα πατώματα υπόγεια γκαράζ; Δηλαδή όταν φτιάχνεται ένα «μεγάλο έργο πνοής», κανείς δεν σκέφτεται ότι ο κόσμος θα πρέπει να πάει εκεί με κάποιο τρόπο; Και από τη στιγμή που τα ΜΜΜ είναι τόσο ελλιπή και ανεπαρκή, γιατί τουλάχιστον δεν ξεκινάει ένα έργο με προοπτική κάποιων ετών;

Τζιπ και Ελληνική Μαγκιά

«Η Φινλανδία και η Σουηδία, που είναι γεμάτες δάση και αχανείς ελεύθερες εκτάσεις, έχουν λιγότερα SUV από την Ελλάδα», λέει ο κ. Τσιουτρός, του ΙΜΕΤ.

Βοήθεια!

Πολλοί οδηγοί προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τα οφέλη της σύγχρονης τεχνολογίας, συνδυάζοντας τα με κακές οδηγικές συνήθειες. Ο λόγος για τη χρήση των ηλεκτρονικών βοηθημάτων, από ABS και ESP μέχρι τα δορυφορικά συστήματα πλοήγησης. Ειδικά για αυτά τα τελευταία μπορούν να αποσπάσουν την προσοχή του οδηγού από το δρόμο με ολέθρια αποτελέσματα. Γι αυτό πρέπει να τοποθετούνται και στα κατάλληλα σημεία ώστε να μην εμποδίζουν το οπτικό πεδίο, να μη δημιουργούν νεκρές γωνίες, να μην χρειάζεται να φύγει το βλέμμα του οδηγού από το δρόμο και τέλος να μην απασχολεί τα χέρια του οδηγού για μεγάλο χρονικό διάστημα και μακριά από τα χειριστήρια.

Καπάκια

Η υπόθεση των περίεργων καπακιών με τα περίεργα σύμβολα στους δρόμους της Αθήνας και πολλών άλλων ελληνικών πόλεων είναι πλέον ευρύτερα γνωστή. Για την ιστορία του θέματος, στα πεζοδρόμια συνήθως μπορεί κανείς να ανακαλύψει άφθονα μεταλλικά καπάκια φρεατίων τα οποία είναι αλλιώτικα από τ' άλλα. Πρόκειται για καπάκια -σχετικά μικρά συνήθως σε διαστάσεις- που φέρουν καταφανώς μαγικά σύμβολα με κυριότερο ανάμεσά τους το πεντάκτινο αστέρι και πάμπολλες παραλλαγές του. Τα εν λόγω καπάκια πρέπει να είναι αρκετά παλιά, αλλά περνούσαν απαρατήρητα, ακόμα και από ανθρώπους του χώρου της έρευνας του αγνώστου που μπορούσαν να εντοπίσουν την ιδιομορφία τους. Αυτό δεν είναι κατ' ανάγκη παράξενο. Τα μεταλλικά καπάκια των πεζοδρομίων είναι κάτι τόσο κοινό και εμφανές που δύσκολα το προσέχει κανείς.

Διαβάστε το όλο στο http://www.metafysiko.gr/textview.php?id=125

Ο πιο Γρήγορος

Σας έχει τύχει ποτέ να πάτε να παρκάρετε σε μέρος που έχει πρόβλημα, να περιμένετε με τα αλάρμ να ελευθερωθεί η θέση και πάνω στο κρίσιμο σημείο να πετάγεται κάποιος έξυπνος και να χώνεται στα γρήγορα, σφυρίζοντας αδιάφορα; (υπάρχει παρόμοια σκηνή στην ταινία Anything Else, που ο Woody Allen σπάει με ρόπαλο τα τζάμια ενός αυτοκινήτου που του πήρε τη θέση). Δεν είναι φυσιολογικό να αισθάνεσαι έτσι και να θέλεις να του σπάσεις και τα τζάμια και το κεφάλι; Και καλά, αν είναι κανένας κοπρίτης, να το κάνεις. Αλλά αν είναι καμία κοπελίτσα, τι κάνεις; Που ούτε να τη βρίσεις δεν είναι ευγενικό...

Ζώο και Ζωάκι

Αγαπώ τα ζώα. Αλλά δεν φτάνω σε υπερβολές και σε ακρότητες που έχουν γίνει πολύ της μόδας τελευταία στην Ελλάδα. Όταν οδηγώ προσέχω. Αν πεταχτεί κάποιο αδέσποτο ζώο (αλήθεια, γιατί να υπάρχουν αδέσποτα ζώα που κυκλοφορούν στους δρόμους;) αν μπορώ να το αποφύγω θα το αποφύγω. Αν δεν μπορώ, θα περάσω από πάνω του. Δεν διακινδυνεύω καμία ανθρώπινη ζωή για κανένα ζώο. Όποιος τα αγαπάει ας αναγνωρίσει την αδυναμία τους να ζουν σε πόλεις με αυτοκίνητα και ας τα πάρει από αυτό το εχθρικό περιβάλλον. Ή αλλιώς ας μαζεύει τα πατημένα κουφάρια τους από τους δρόμους. Όμως δεν έχει κανένα δικαίωμα να διαμαρτύρεται για τους οδηγούς που τα σκότωσαν, γιατί σίγουρα δεν το έκαναν από πρόθεση.

Με Γραμμές

Υπάρχουν πολλές διασταυρώσεις του οδικού δικτύου με το σιδηροδρομικό δίκτυο. Τα σημεία αυτά άλλοτε είναι φυλασσόμενα και άλλοτε όχι (άλλο μεγάλο θέμα αυτό για συζήτηση). Όμως, εκεί συνήθως το οδόστρωμα είναι σε κακά χάλια. Και επειδή δεν υπάρχουν πάντα προειδοποιητικά, κινδυνεύεις να πέσεις με ταχύτητα και είτε να κάνεις ζημιά στο αυτοκίνητο, είτε ακόμα χειρότερα να χάσεις τον έλεγχο. Και μάλιστα, η κακή παράδοση των διασταυρώσεων έχει μεταφερθεί και στα τραμ. Όπου το τραμ συναντάει το δρόμο, το οδόστρωμα είναι για κλάματα. Και αναγκάζονται πολλοί να φρενάρουν και μειώνεται η ταχύτητα πολύ και καταπονείς αναρτήσεις, ελαστικά κλπ. Αλλά νοιάζει κανέναν;

Παιδί και Αυτοκίνητο

Πολύ μεγάλο το θέμα που δεν μπορεί να καλυφθεί στη μία αράδα του driving(A)narchy. Είναι έγκλημα εκ προμελέτης να υπάρχουν μικρά παιδιά στο αυτοκίνητο χωρίς ζώνες ή παιδικά καθίσματα και πολύ περισσότερο το να μην κάθονται στα πίσω καθίσματα (επίσης με ζώνη). Εξοργίζομαι όταν βλέπω από το παράθυρο μου στο διπλανό αμάξι να παίζουν παιδιά στα καθίσματα των ακριβών τζιπ και να πηγαίνουν μπρος πίσω, ενώ ο μπαμπάς οδηγεί άνετος και ωραίος (χωρίς ζώνη) επειδή νομίζει πως με ένα αυτοκίνητο - τέρας τίποτα δεν τον αγγίζει. Είναι θέμα οδικής παιδείας και γνώσεων του καθένα. Το παιδί συνηθίζει και μεγαλώνει σε ένα τέτοιο περιβάλλον βλέποντας τον μπαμπά και τη μαμά χωρίς ζώνη, να προσπαθεί να τη γλιτώσει από το μπλόκο της τροχαίας με κάποιο κουτοπόνηρο κόλπο και άρα συμπεραίνοντας ότι ζώνη φοράμε για να ξεγελάσουμε την Τροχαία όταν μας βλέπει, όχι για τη δική μας ζωή. Ωραίο το γκάζι, τα όμορφα αυτοκίνητα, η γρήγορη οδήγηση αλλά δεν αξίζει να ρισκάρεις τη ζωή σου, ούτε τις ζωές των παιδιών σου.