Συναγερμός

Υπάρχουν ακόμα αυτοκίνητα με εξωτερικούς συναγερμούς, δηλαδή μη εργοστασιακούς. Αυτούς που παίρνουν μπροστά με το παραμικρό και μετά συνεχίζουν μέχρι να σου ξελιγώσουν τη μπαταρία. Και μου κάνει εντύπωση πως σήμερα ξενύχτησαν πέντε οικοδομικά τετράγωνα μέχρι να αδειάσει η μπαταρία του αυτοκινήτου, και ο μόνος που δεν ξύπνησε ήταν ο ιδιοκτήτης.

Αξίζει τον Κόπο;

Πολλές φορές βλέπω στο δρόμο που έχει ένα σχετικό μποτιλιάρισμα, κάποιους οδηγούς να κάνουν επικίνδυνους ελιγμούς ή αντικανονικές προσπεράσεις, βγαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα και χωρίς ορατότητα. Και αναρωτιέμαι. Αξίζει το ρίσκο που παίρνεις για να προσπεράσεις ένα ή δύο αυτοκίνητα και τελικά αντί να κολλήσεις πίσω τους, να κολλήσεις μπροστά τους; Πόσο θα κερδίσεις δηλαδή σε χρόνο ή σε μέτρα; Άσε δε που υπάρχει το ενδεχόμενο, στο επόμενο φανάρι, η δική τους λωρίδα να προχωρήσει λίγο περισσότερο και να ξαναβρεθείς πάλι πίσω τους.

Αναγνώρισε τους Ανίκανους

Για τη δική μας ασφάλεια οφείλουμε όταν οδηγούμε να παρατηρούμε τι γίνεται γύρω μας και ποιος κινείται δίπλα μας. Τι εννοώ: Όταν βλέπουμε οδηγούς που δεν τα καταφέρνουν και πολύ καλά, πρέπει να αρχίσουμε να φυλαγόμαστε, να κρατιόμαστε σε απόσταση ασφαλείας από αυτούς. Για παράδειγμα, οδηγούς που πατάνε φρένο αδικαιολόγητα κάθε λίγο και λιγάκι, οδηγούς που αδυνατούν να κρατήσουν το αυτοκίνητο σε μία λωρίδα αλλά παραπαίουν ανάμεσα, οδηγούς που κινούνται πολύ πιο γρήγορα ή πολύ πιο αργά από την κυκλοφορία, οδηγούς που κάνουν επικίνδυνους ελιγμούς, αυτοσχέδια αγωνιστικά, αυτοκίνητα με βρώμικα τζάμια, αυτοκίνητα παλιά που δείχνουν αδιαφορία και εγκατάλειψη, κτλ.

Άσπρα Πέπλα

Να λοιπόν που έπεσαν τα πρώτα χιόνια στην ευρεία και στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Εμφανίστηκαν τα πρώτα αυτοκίνητα σχεδόν καλυμμένα από χιόνι. Και βέβαια άρχισαν και οι προειδοποιήσεις για παγετό. Πολλά νέα αυτοκίνητα διαθέτουν προειδοποιητικό σήμα είτε οπτικό είτε ηχητικό για την περίπτωση παγετού. Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι η προειδοποίηση δεν είναι απλώς μία ένδειξη θερμοκρασίας, ότι δηλαδή η εξωτερική θερμοκρασία έπεσε στο μηδέν. Πολλές φορές και από τους 3 ή τους 3,5 βαθμούς Κελσίυ ανάβει το προειδοποιητικό, αν ο καιρός είναι ξηρός ή υγρός και αν ευνοεί την δημιουργία λεπτού στρώματος πάγου στο οδόστρωμα. Προσοχή λοιπόν, ακόμα και όταν η θερμοκρασία δεν είναι στο μηδέν υπάρχει κίνδυνος!

Και το Ανάποδο

Αναφέρομαι σε προηγούμενο post, στον Κούλη τον Συμπλεγματικούλη. Πως τα φέρνει καμιά φορά η μοίρα. Το Σάββατο λοιπόν που είχε καλό καιρό, είχα βγει βόλτα. Μπροστά μου λοιπόν στην παραλιακή μια ολοκαίνουργια, καλογυαλισμένη carrera turbo, η οποία απολάμβανε τη διαδρομή όπως και οι επιβάτες της. Όμως ο οδηγός της αποφάσισε πως ήθελε να ευχαριστηθεί τη διαδρομή, οδηγώντας αριστερά με 40 χιλιόμετρα την ώρα. Τότε κι εγώ βρέθηκα σε αυτή τη δυσάρεστη θέση του Κούλη. Τι να έκανα; Να του άναβα τα φώτα να κάνει στην άκρη; Ποτέ! Περίμενα υπομονετικά μέχρι που άνοιξε ο δρόμος και έφυγα από τα δεξιά του.

Προκατάληψη

Το ξέρω ότι είμαι κακός και είναι λάθος αυτό που κάνω, αλλά γιατί όταν βλέπω ατύχημα που εμπλέκεται ταξί, είμαι αυτομάτως υπέρ του άλλου;

Κούλης ο Συμπλεγματικούλης

Είναι λοιπόν στην παραλιακή, στις στροφές, μία Μ3 η οποία κινείται με την απαράμιλλη χάρη που έχει αυτό το αυτοκίνητο, σβέλτα αλλά και διακριτικά. Ξαφνικά, από πίσω, εμφανίζεται ο Κούλης (ο Συμπλεγματικούλης) με ένα φτιαγμένο MAZDA (!) Αγριεμένος, δηλαδή με τα φώτα ομίχλης ανοιχτά και τη γυαλιστερή τάπα της βενζίνης του (έξτρα αξεσουάρ) να διψούν για άσφαλτο. Ο γελοίος δεν δίστασε να ανάψει τα φώτα στη Μ3 για να κάνει στην άκρη, όχι τόσο γιατί βιαζόταν, αλλά για να έχει να πει στους φίλους του στην καφετέρια ότι μπροστά στην αυτοκινητάρα του υποτάσσονται ακόμα και τα αδιαμφισβήτητα status quo της αυτοκίνησης. Φυσικά ο κ. Μ3 έκανε δεξιά, τον άφησε να περάσει, μέχρι την πρώτη στροφή που βέβαια αναγκάστηκε να κόψει και να κατεβάσει πολύ, εμποδίζοντας τα υπόλοιπα αυτοκίνητα. Φυσικά ο Κούλης, μέσα στη χαρά και τον ενθουσιασμό του, δεν το πρόσεξε. Αυτή η μέρα ήταν η εκπλήρωση ενός ονείρου ζωής...

Πάω Aργά (αλλά στο τέλος περνάω με κόκκινο)

Είναι μπροστά σου, αριστερά και πάει σα χελώνα caretta-caretta. Έχεις νευριάσει αλλά κάνεις υπομονή. Όμως βλέπεις το φανάρι μπροστά και σε πιάνει η αγωνία ότι πας αργά και θα κοκκινίσει. Και θα περιμένεις κάμποσα λεπτά άδικα. Και πράγματι, όπως λέει και ο νόμος του Μέρφι, ο συνάδελφος που προπορεύεται τα καταφέρνει και το φανάρι γίνεται πορτοκαλί. Εκείνος όμως το βλέπει και πατάει γκάζι και περνάει με πορτοκαλί. Εσύ όμως που βρίσκεσαι πίσω του δεν το ρισκάρεις (και καλά κάνεις) και μένεις και περιμένεις. Και αναρωτιέσαι: Αυτός που πήγαινε τόση ώρα με το πάσο του, πως έγινε ξαφνικά τόσο γρήγορος;

Οικολογική Συνείδηση

Συγχαρητήρια στην πρωτοβουλία του σταθμού ΣΚΑΙ και την εταιρία PHILLIPS για τη διανομή λαμπτήρων εξοικονόμησης ενέργειας. Όμως, το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Τι να τους κάνεις τους λαμπτήρες όταν οι ίδιοι οι φορείς δεν ενδιαφέρονται για το περιβάλλον και την ενέργεια; Τα φώτα στη Λεωφόρο Μαρκοπούλου εξακολουθούν να είναι αναμμένα μέρα-μεσημέρι, καταναλώνοντας άσκοπα ενέργεια. Βέβαια θα μου πει κάποιος, οι αρμόδιοι φορείς φροντίζουν να κάνουν οικονομία: Δεν τα ανάβουν το βράδυ!

Έργα Οδοποιΐας

Ήρθε ο Χειμώνας, έπεσαν οι βροχές, τα υατοκίνητα αυξήθηκαν, οι δρόμοι χειροτέρεψαν. Ήταν που ήταν κακή η ποιότητα του οδοστρώματος στους περισσότερους δρόμους, ήταν και κακοσυντηρημένοι, έχουν καταλήξει λοιπόν οι περισσότεροι δρόμοι να βρίσκονται σε κακά χάλια. Για έργα συντήρησης του οδοστρώματος φυσικά ούτε κουβέντα. Τέτοια εποχή; Αφού δεν είναι προεκλογική περίοδος...

Φανάρια και Κυκλοφοριακό

Μα είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβει κανείς; Εχθές πάλι κατέβαινα τη Λεωφόρο Μεσογείων και την ώρα αιχμής και 3 ώρες μετά. Ήταν ολοφάνερο. Τα φανάρια σε όλες τις διασταυρώσεις ήταν έτσι ρυθμισμένα, που έκαναν το κυκλοφοριακό πρόβλημα εντονότερο, πολύ εντονότερο. Αντίθετα, όταν πέρασα μερικές ώρες μετά που η κίνηση είχε πέσει, τα φανάρια πραγματικά διευκόλυναν την κυκλοφορία. Το θέμα λοιπόν είναι το εξής: Μας ενδιαφέρει τα φανάρια να εξυπηρετούν την αραιή κυκλοφορία, που ούτως ή άλλως δεν έχει πρόβλημα, ή την έντονη κυκλοφορία, ώστε το πρόβλημα να γίνεται ηπιότερο;

Κάνε Δεξιά, Κάν' το Καλά

Οδηγεί με τον τρόμο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό της, στον πολύ επικίνδυνο δρόμο, την Παραλιακή στα λιμανάκια, που έχει δει τόσες φορές στην τηλεόραση πόσο επικίνδυνος είναι. Δεν μπορεί να κρατηθεί στη λωρίδα της, σε κάθε αριστερή στροφή βρίσκεται στη δεξιά λωρίδα, σε κάθε δεξιά στροφή, στην αριστερή. Πολύ επικίνδυνο να την προσπεράσεις γιατί φαίνεται πως δεν μπορεί να το κουμαντάρει το όχημα και δεν ξέρεις αν θα βρεθεί ξαφνικά επάνω σου χωρίς να το καταλάβει. Κάποια στιγμή ευτυχώς προσπαθεί να πάει δεξιά έντρομη αλλά φοβάται να πάει και πολύ δεξιά, γιατί δεν έχει γνώση ούτε των ορίων του αυτοκινήτου της, αλλά ούτε και αίσθηση του πλάτους του δρόμου. Το αποτέλεσμα είναι να κάτσει μέσα στη μέση ανάμεσα στις δύο λωρίδες και να εμποδίζει την κυκλοφορία και στις δυο λωρίδες. Είναι τόσο γραφική φιγούρα που δεν μπορείς να θυμώσεις μαζί της. Τι φταίει κι αυτή;