Συγκρίσεις

Don’t benchmark with the cripples, λέει ένα ρητό. Δηλαδή μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους χειρότερους αν θέλεις να προοδεύσεις. Και πράγματι πόση εφαρμογή έχει αυτό. Καμιά φορά συγκρίνουμε την κατάσταση των δρόμων στην Ελλάδα με χώρες όπως η Αίγυπτος, η Ινδία, οι Αραβικές χώρες, Αφρικανικές χώρες κτλ. Και λέμε, μα εδώ είμαστε παράδεισος. Άλλες φορές πάλι συγκρινόμαστε με το Δυτικό Κόσμο και μας πιάνει μαύρη απελπισία. Εδώ είναι που διαφωνώ. Όσο και αν μας πιάνει απελπισία, η σύγκρισή μας πρέπει να είναι με αυτούς. Όχι με τον τρίτο Κόσμο. Δεν θέλουμε να γίνουμε τρίτος Κόσμος, θέλουμε να γίνουμε πιο πολιτισμένοι.

Τα Τραπεζάκια Έξω

Οι δρόμοι μας είναι στενοί. Τα πεζοδρόμια το ίδιο. Και σαν να μην φτάνει αυτό, γεμίζουν τα πεζοδρόμια με τραπεζάκια, με σταντ, με εμπορεύματα, με πάγκους, κτλ, τα οποία ενίοτε βγαίνουν και στο δρόμο. Οι πόλεις έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο και βρώμικο παζάρι. Λεωφόρος Αλεξάνδρας, Πατησίων, Πειραιώς, Μοναστηράκι, χώρος ηλεκτρικού σταθμού Πειραιά, Αλιπέδου στον Πειραιά, πεζόδρομος Κοραή, Ερμού, Πανεπιστημίου και πάμπολλοι άλλοι δημόσιοι χώροι και δρόμοι, είναι μονίμως κατειλημμένοι από εμπορεύματα ριγμένα φύρδην-μείγδην και εμπόρους όλων των φυλών και των χρωμάτων. Η κατάσταση σε μερικές περιπτώσεις είναι απελπιστική, αφού οι πεζοί δεν μπορούν να περάσουν από τα πεζοδρόμια και στο δρόμο επικρατεί κυκλοφοριακό χάος.

Ταξί του 21ου Αιώνα

Δεν το λέω κοροϊδευτικά. Παρόλο που πολλοί έχουν μία συγκεκριμένη (κακή) άποψη για τα ταξί και για τους ταξιτζήδες, υπάρχουν σοβαροί λόγοι που το αμφισβητώ. Κι ας ήμουν κι εγώ ένας από αυτούς που πίστευαν ότι τα ταξί στην Ελλάδα είναι μία υπόθεση χαμένη από χέρι. Τις προάλλες ήμουν στο λιμάνι του Πειραιά. Έφτασα με το καράβι και δίπλα ακριβώς ήταν παραταγμένα τα ταξί το ένα πίσω από το άλλο. Με την παρουσία και την επίβλεψη του Λιμενικού, οι επιβάτες επιβιβάζονταν κανονικά με τη σειρά και έφευγαν. Κάποια στιγμή εμφανίστηκε ένας πονηρός ταξιτζής ο οποίος παρέκαμψε την ουρά και ήρθε μπροστά στο πλοίο να τσιμπήσει πελάτη στα γρήγορα. Οι υπόλοιποι συνάδελφοί του δεν είπαν τίποτα. Μόνο κοίταξαν τον Λιμενικό ο οποίος αντελήφθη τι έγινε και έστειλε τον πονηρό ταξιτζή εκτός λιμανιού, να κάνει τον κύκλο και να γυρίσει τελευταίος στην ουρά αν ήθελε. Πρόσφατα πάλι βρέθηκα και στο λιμάνι της Ραφήνας. Τα ταξί παραταγμένα, πεντακάθαρα και οι οδηγοί καθαροί, εξυπηρετικοί και ευγενικοί. Η καλύτερη εικόνα για τους τουρίστες που επισκέπτονται την Ελλάδα. Ομολογώ ότι μου έκανε μεγάλη εντύπωση.

Τρομοκράτης ΚΟΚ

Εγώ το περίμενα. Με τα υψηλά πρόστιμα και τις απειλές, αλλά και όλους αυτούς του κακομοίρηδες που έφαγαν την καραμέλα ότι πληρώνοντας θα μάθουμε να οδηγούμε, η συμπεριφορά κάποιων ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων άλλαξε. Είδα λοιπόν τις προάλλες ένα μπαρμπούλη με ένα αυτοκίνητο 20αετίας φορτωμένο με κάτι θείτσες και με κόκκινο αριθμό (που το θυμήθηκε;) Πήγαινε λοιπόν στο δρόμο, κλασσικά αριστερά, με 50. Δυστυχώς κάποια στιγμή πλάγιασε με ένα φορτηγό το οποίο πήγαινε με την ίδια ταχύτητα. Ούτε γκάζι πάταγε να το περάσει, ούτε έκοβε να μπει πίσω του. Η ουρά από πίσω του μεγάλωνε. Κάποια στιγμή φτάνει σε ένα προειδοποιητικό φανάρι (το πορτοκαλί που αναβοσβήνει). Έκανε ότι μπορούσε για να τον πιάσει το κόκκινο. Πάτησε φρένο αρχικά (και μαζί του τα 200 αυτοκίνητα που ακολουθούσαν) και όσο έβλεπε ότι πλησίαζε το φανάρι και αυτό δεν γινόταν κόκκινο, τόσο πάταγε και πιο πολύ φρένο. Τελικά βέβαια τα κατάφερε. Ένα μέτρο πριν ανάβει το πορτοκαλί και ο θείος κοκαλώνει επιτόπου. Νομοταγής. Οδηγεί με ασφάλεια. Έτσι θα μας κάνουν τα νέα μέτρα.

Αμμοθύελλα

Όσοι δεν είχατε τη χαρά να βρεθείτε στην έρημο και να απολαύσετε μια αμμοθύελλα, μην στεναχωριέστε καθόλου. Φίλοι φορτηγατζήδες φροντίζουν να σας προσφέρουν την ίδια εμπειρία και με κίνδυνο μάλιστα να φάνε πρόστιμο (ανέκδοτο, γελάσατε;) Είναι υποχρεωτικό τα φορτηγά που μεταφέρουν χύμα φορτίο να είναι σκεπασμένα. Πολλοί λοιπόν, επειδή είναι έξυπνοι, έχουν βάλει ξεσκισμένες τέντες, δίχτυα, μουσαμάδες ή κάθε είδους κουρέλι που είναι μικρότερο, στενότερο ή σχεδόν διαλυμένο. Και έτσι είναι νομικά καλυμμένοι, κατά το γράμμα του νόμου. Άλλοι πάλι, είναι ακόμα πιο έξυπνοι και δεν βάζουν καθόλου τέντα. Και οι δύο ομάδες θα πρέπει να είναι περήφανες για την εξυπνάδα τους, που γλιτώνουν από την τσιμπίδα του νόμου. Τι κι αν διακινδυνεύουν τις ζωές κυρίως όσων κινούνται με μηχανάκια πίσω τους; Και να σκοτωθεί κανένας, θα βγει ο πρόεδρός τους και θα διαμαρτυρηθεί δημοσίως ότι η κακιά αστυνομία τους παρεμποδίζει από το να βγάλουν το ψωμάκι τους.

Τρελό Φορτηγό

Το ότι πολλές φορές τα φορτηγά πάνε στο δρόμο μαλλιοκούβαρα, πιστεύω είναι γνωστό σε όλους. Μου έχει να δω φορτηγό να προσπερνάει ΙΧ την ώρα που ερχόταν από απέναντι άλλο ΙΧ σε ένα δρόμο που μόλις χωρούσε δύο αυτοκίνητα. Το αποτέλεσμα; Έβγαλε και τα δύο ΙΧ στο πλαϊνό χαντάκι. Όταν βιάζονται να πάρουν το δρομολόγιο (πληρώνονται ανάλογα με τα δρομολόγια που θα κάνουν τη μέρα), δεν λογαριάζουν τίποτα. Τι κι αν είναι υπερφορτωμένο; Το πολύ-πολύ να μην μπορεί να φρενάρει, να σταματήσει λόγω βάρους. Τι κι αν έχει φθαρμένα λάστιχα; Το πολύ-πολύ να διπλώσει σε κάποια στροφή και να πάρει μαζί του «σκούπα» το απέναντι ρεύμα. Τι κι αν είναι παλαιοί και κατεστραμμένοι οι ιμάντες πρόσδεσης; Το πολύ-πολύ να φύγει το φορτίο και να «θερίσει» κανένα πούλμαν με παιδάκια. Έτσι κι αλλιώς, ένα μήνα μετά θα έχουν όλα ξεχαστεί.

Πεζικό

Λέμε για τους οδηγούς και πόσο απρόσεχτοι είναι. Έχουμε πει για τον απαράβατο κανόνα ο πεζός έχει πάντα προτεραιότητα. Αλλά χρειάζεται αντίστοιχη παιδεία κυκλοφοριακής αγωγής και στους πεζούς. Ένα απλό παράδειγμα που το βλέπω συχνά. Περνάει ο πεζός από λεωφόρο χωρίς να πολυ σκοτίζεται για την κίνηση των αυτοκινήτων. Τουλάχιστον θα μπορούσε να διασχίσει τη λεωφόρο κάθετα, ώστε να διανύσει τη μικρότερη δυνατή απόσταση μέσα στο δρόμο (που προορίζεται για τα αυτοκίνητα). Στο τέλος - τέλος τη δική του ζωή και ασφάλεια θα διαφυλάξει.

Απορίας Άξιο

Δηλαδή, από τη ΔEH μου λένε να μην ανάβω το air condition τις μόνες μέρες που μου είναι χρήσιμο; Στην πραγματικότητα, το Δημόσιο σου ζητάει να δείξεις κατανόηση και να το βοηθήσεις. Nα κάνεις μια εσωτερική άσκηση μεγαλοψυχίας και να αισθανθείς ανώτερος άνθρωπος.Eνώ δηλαδή εκείνοι όταν δεν έχεις να πληρώσεις το ρεύμα σου το κόβουν, εσύ, τώρα που ήρθε η σειρά σου να απαιτήσεις ρεύμα ενώ αυτοί δεν έχουν να σου δώσουν (και σε κοιτάζουν με αυτά τα αθώα ματάκια όλο παράκληση), έχεις την ευκαιρία να τους δείξεις τι σημαίνει συγχώρεση και χριστιανική αγάπη και να σβήσεις το κλιματιστικό. Eπειδή βέβαια ο δρόμος προς τη συγχώρεση κρύβει μέσα του τη δοκιμασία και την αυτοταπείνωση, καλείσαι να επιβιώσεις μέσα σε 45 βαθμούς κελσίου με τη σκέψη ότι σου μένουν ακόμα 14 άτοκες δόσεις μέχρι να εξοφλήσεις το air condition -που δεν δουλεύει (λόγω διακοπής ρεύματος)- στον Kωτσόβολο. (Από τον NIKO ZAXAPIAΔH - 28.06.2007, Athens Voice Τεύχος 174)

Bluetooth

Επιτρέπεται λέει να μιλάς στο κινητό αν διαθέτεις συσκευή Bluetooth. Ασύρματο μικρόφωνο – ακουστικό δηλαδή για το τηλέφωνο. Το πρόβλημα δηλαδή εντοπίστηκε στο ότι απασχολούνται τα χέρια κατά τη διάρκεια της οδήγησης και δεν μπορείς να έχεις το τηλέφωνο στο αυτί και ταυτόχρονα να οδηγείς. Εγώ διαφωνώ. Πιστεύω πως το πρόβλημα να μιλάς και να οδηγείς την ίδια ώρα είναι στη συγκέντρωση. Δηλαδή όταν μιλάει ο οδηγός στο τηλέφωνο αποσπάται η προσοχή του. Και να σας πω κάτι. Δεν διαφωνώ μόνο εγώ. Έχουν γίνει σχετικές έρευνες που έχουν αποδείξει ότι ο οδηγός που μιλάει στο τηλέφωνο (ακόμα και ανοιχτής ακρόασης car kit) έχει αντιδράσεις μεθυσμένου και πολύ μάλιστα. Άρε πως επιτρέπεται; Πόσο δύσκολο είναι να αποχωριστούμε το τηλέφωνό μας για όση ώρα οδηγούμε;

Όλοι Μαζί Παιδιά

Τώρα που έκλεισαν τα σχολεία, κάποιοι συγκεκριμένοι δρόμοι είναι παραδεισένιοι. Δηλαδή, έχουν ξεφορτώσει από την κίνηση του χειμώνα, λόγω των σχολικών και των μαμάδων που πηγαίνουν τα αργοπορημένα βλαστάρια τους στο σχολείο με το ΙΧ τους. Και μιας και μου καλάρεσε να βλέπω τους δρόμους τόσο άδειους, σκέφτηκα, μήπως θα ήταν καλύτερο να γίνει κάποια ρύθμιση στα ωράρια των σχολείων ώστε να μην πέφτουν πάνω στην ώρα αιχμής που πηγαίνει ο κόσμος στη δουλειά του; Γιατί το να περιμένεις να δεις τροχονόμο να ρυθμίζει την κυκλοφορία το θεωρώ μάλλον απίθανο.

Όποιος Βιάζεται

Εγώ πάντως κατέληξα πως τα δυστυχήματα οφείλονται στη βιασύνη των οδηγών. Γι αυτό περνάμε με κόκκινο, προσπερνάμε αντικανονικά, χωνόμαστε και τρέχουμε παραπάνω από το όριο. Γιατί βιαζόμαστε όμως; Επειδή μας κυνηγάνε τα χρέη και προσπαθούμε να κάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερες δουλειές μέσα στο 24ωρο; Μήπως με την απαράδεκτη κατάσταση στους ελληνικούς δρόμους καθυστερούμε τόσο, που δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε ούτε τα απαραίτητα; Μήπως καθημερινά έχουμε να αντιμετωπίσουμε τόσα παράδοξα εκνευριστικά στους δρόμους όπως πορείες, κλεισίματα δρόμων και προπάντων τροχονόμους που δεν φροντίζουν την εύρυθμη κυκλοφορία αλλά μόνο να μας στήνουν παγίδες για να εισπράξουν πρόστιμα; Γι αυτούς και για άλλους πολλούς λόγους βιαζόμαστε και οδηγούμε έτσι. Ή μήπως υπάρχει κανένας που συμπεριφέρεται έτσι για πλάκα;

Διαγράμμιση

Άλλη μία παγκόσμια πρωτοτυπία της Ελλάδας είναι η διαγράμμιση των δρόμων. Ότι πολλές φορές είναι λάθος, αυτό το γνωρίζουμε όλοι. Ότι το υλικό που χρησιμοποιούν είναι χειρότερο και από νερομπογιά επίσης το γνωρίζουμε όλοι. Για το λόγο αυτό βλέπουμε φρεσκοστρωμένους δρόμους, λίγο καιρό μετά να χάνουν τις διαγραμμίσεις. Το περίεργο είναι όμως ότι όταν γίνονται έργα και βάφονται προσωρινά νέες γραμμές, αυτές φεύγουν δυσκολότερα από ότι οι κανονικές! Έτσι, υπάρχουν πολύ κεντρικοί δρόμοι που οι γραμμές του οδοστρώματος κροσάρουν η μία την άλλη δημιουργώντας χάος. Και δεν είναι μόνο το χάος που δημιουργείται, ή ο κίνδυνος ή οι καθυστερήσεις. Η σωστή διαγράμμιση είναι ασφάλεια, λιγότερα ατυχήματα, σωστότερη οδήγηση. Μπογιά είναι στο κάτω – κάτω.