Βροχή στην Αθήνα

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ προσωπικά όταν βρέχει κάθομαι σπίτι μου. Διότι όταν βρέχει συμβαίνουν δύο τινά: Το ένα είναι ότι η κίνηση είναι κάθε άλλο παρά κίνηση, αλλά μάλλον ακινησία. Και το άλλο είναι ότι οι δρόμοι πλημμυρίζουν τόσο πολύ, που εύχεσαι να είχες βγει με το φουσκωτό, παρά με το αυτοκίνητο. Δε λέω, παλιά ήταν χειρότερα, η κατάσταση έχει βελτιωθεί πολύ, αλλά ακόμα είμαστε Αφρική. Δεν επιτρέπεται οι δρόμοι να γεμίζουν νερά, πρέπει να γίνουν οι αγωγοί ομβρίων υδάτων και στις περιφερειακές οδούς να εκτρέπονται τα νερά στα διπλανά χωράφια ή χαντάκια. Αλλά και τα λίγα νερά που συγκρατούν οι δρόμοι είναι απαράδεκτα, από τη στιγμή που υπάρχουν συγκεκριμένοι τύποι οδοστρώματος που βλέπουμε ότι δεν «γυαλίζουν» ποτέ, το νερό κυλάει και φεύγει ή οι μικρές ποσότητες απορροφούνται από το ίδιο το οδόστρωμα. Γιατί λοιπόν δεν κάνουμε όλους τους δρόμους με αυτό τον τύπο οδοστρώματος;

Ερμηνεία Σημάτων II

Η μέγιστη ταχύτητα περιορίζεται στον αναγραφόμενο αριθμό
Διεθνής ερμηνεία: Όριο ταχύτητας όσο λέει η πινακίδα.
Ελληνική ερμηνεία: ...;

Πορτοκαλί σηματοδότης
Διεθνής ερμηνεία: Ελαττώστε ταχύτητα προς αναμονή του κόκκινου σηματοδότη.
Ελληνική ερμηνεία: Αυξήστε ταχύτητα προς αποφυγή του κόκκινου σηματοδότη.

Ολισθηρό οδόστρωμα
Διεθνής ερμηνεία: Προσοχή! Δρόμος με έντονη ολισθηρότητα.
Ελληνική ερμηνεία: Ευκαιρία για εξάσκηση, όπως στο WRC.

Κίνδυνος λόγω ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης χωρίς κινητά φράγματα
Διεθνής ερμηνεία: Προσοχή! Διελεύσεις τρένων. Φέρτε το αυτοκίνητο σε πλήρη στάση, ελέγξτε αμφότερες διευθύνσεις και συνεχίστε όταν βεβαιωθείτε πως δεν διέρχεται τρένο.
Ελληνική ερμηνεία: Σιγά! Κάθε πότε περνάει τρένο στην Ελλάδα;

Ερμηνεία Σημάτων I

STOP (Υποχρεωτική διακοπή πορείας)
Διεθνής ερμηνεία: Φέρτε το αυτοκίνητο σας σε πλήρη στάση προ του σήματος. Ελέγξτε πως δε διέρχεται κανένα άλλο όχημα στον κάθετο δρόμο και συνεχίστε.
Ελληνική ερμηνεία: Ελαττώστε την ταχύτητα σας τόσο ώστε σε περίπτωση που διέρχεται άλλο όχημα στον κάθετο δρόμο να καταφέρετε όπως-όπως να σταματήσετε. Αν είναι πρωί, κορνάρετε έντονα για να ειδοποιήσετε τα άλλα οχήματα πως περνάτε το STOP, αλλιώς αν είναι βράδυ παίξτε με την υψηλή κλίμακα των φώτων σας.

Μονόδρομος
Διεθνής ερμηνεία: Απαγορεύεται η είσοδος για όλα τα οχήματα.
Ελληνική ερμηνεία: Προτείνεται η αποφυγή εισόδου. Εξαιρούνται ντελιβεράδες και κάθε είδους μηχανάκι, καθώς και πολίτες που μένουν κάπου στην απαγορευμένη περιοχή και βαριούνται να στρίψουν στο επόμενο στενό.

Απαγορεύεται η αναστροφή (στροφή κατά 180ο)
Διεθνής ερμηνεία: Απαγορεύεται η επιτόπια στροφή.
Ελληνική ερμηνεία: Αποθαρρύνεται η επιτόπια στροφή. Ελέγχουμε αν υπάρχουν περιπολικά ή άλλα αστυνομικά όργανα στην περιοχή και αν όχι, στρίβουμε.

Κυκλική υποχρεωτική διαδρομή
Διεθνής ερμηνεία: Είσοδος σε πλατεία. Προτεραιότητα έχουν τα οχήματα που κινούνται εντός της πλατείας.
Ελληνική ερμηνεία: Είσοδος σε πλατεία. Προτεραιότητα έχουμε εμείς, είτε κινούμαστε, είτε θέλουμε να εισέλθουμε στην πλατεία.

Κορνάρισμα

Δεν πάει να είναι πρωί. Δεν πάει να είναι κατοικημένη περιοχή. Δεν πάει να είναι δίπλα σε νοσοκομείο ή σχολείο. Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι προκειμένου να κινούνται με μεγάλη ταχύτητα στους συνοικιακούς δρόμους, χρησιμοποιούν την κόρνα τους αφειδώς. Διότι γνωρίζουν ότι στους συνοικιακούς δρόμους κινούνται και πεζοί και παιδιά και από τις διασταυρώσεις είναι αναμενόμενο να βγουν αυτοκίνητα απροειδοποίητα. Όμως το να ελαττώσουν ταχύτητα δεν το συζητούν. Πιο εύκολο είναι να κορνάρουν συνεχώς σε κάθε διασταύρωση ώστε να είναι καλυμμένοι, ότι το χρέος τους το έκαναν και προειδοποίησαν. Ώστε και αν ακόμα συμβεί ατύχημα, να έχουν ελαφρυντικό. Δηλαδή, αποποίηση ευθύνης.

Aerocar

Το Aerocar της Aerocar International (γνωστό και ως Taylor Aerocar) ήταν ένα πρωτότυπο (αν μη τι άλλο) αμερικάνικο αεροπλάνο-αυτοκίνητο, το οποίο σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον Moulton Taylor στο Longview της Ουάσινγκτον, το 1949. Είναι το πιο επιτυχημένο και ίσως το πιο διάσημο "ιπτάμενο αυτοκίνητο" που έχει σχεδιαστεί μέχρι σήμερα. Παρόλο που έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί έξι μοντέλα, το Aerocar ποτέ δεν μπήκε στην παραγωγή. Τα έξι μοντέλα ήταν: Τέσσερα Aerocar I, ένα Aerocar II και ένα Aerocar I το οποίο ανασχεδιάστηκε σαν Aerocar III. Και εγώ νόμιζα ότι τα είχα δει όλα...

Ο Μέγας Διδάσκαλος

Το έχουμε στο αίμα μας σαν λαός. Θεωρούμε ότι ο καθένας μας ξέρει καλύτερα από τους άλλους, ακόμα και τη δουλειά των άλλων. Πόσο δε μάλλον το θέμα της οδήγησης, που θεωρητικά όλοι είμαστε ίσοι ακαδημαϊκά, αλλά καθένας έχει βελτιωθεί από μόνος του, ανάλογα με την πείρα που έχει στο τιμόνι. Έτσι λοιπόν, θεωρούμε υποχρέωσή μας, σε κάθε ευκαιρία, να κάνουμε μάθημα στους άλλους οδηγούς. Ξεκίνησε ο άλλος γρήγορα, ξεκίνησε αργά, έκανε ελιγμό, πάρκαρε, ξεπάρκαρε, σε κάθε περίπτωση θα βρεθεί κάποιος ο οποίος θα θεωρήσει ιερή υποχρέωσή του να πει τη γνώμη του και να κάνει την κριτική του. Θα έρθει δίπλα, θα κατεβάσει το τζάμι και με καλό ή κακό τρόπο θα υποδείξει το σωστό. Ακόμα και αν δεν υπάρχει αφορμή, με το παραμικρό, ο Μέγας Διδάσκαλος θα βρει την ευκαιρία να προσφέρει τη γνώμη του απλόχερα, ακόμα και αν δεν του έχει ζητηθεί. Λες και αναζητά την επιβεβαίωση, κάποιος να του αναγνωρίσει ότι έχει δίκιο, ότι το κατέχει το θέμα και ότι τελικά είναι καλύτερος από τους άλλους

Ο «Κάγκουρας» TIR

Ο δεκαοχτάτροχος κάγκουρας είναι ο εκπρόσωπος του είδους από τη συμπαθή τάξη των νταλικέρηδων. Διακοσμεί τον τράκτορά του με διάφορα λαμπάκια, εμβλήματα που παραπέμπουν σε κτηνώδη δύναμη (Turbo, Intercooler, V12, κτλ.), μπάρες που κάνουν τη νταλίκα να φαίνεται σα να βγήκε από ταινία επιστημονικής φαντασίας και ενίοτε και αερογραφίες που απεικονίζουν συνήθως γκόμενες ή τον Ράμπο. Απαραίτητο κάποιο «κακό» όνομα, όπως snake, cobra, tiger, ή το όνομα του στη μετώπη (π.χ. Κλαμπανάρας – βλ. προηγούμενο post). Απαραίτητη η ένδειξη TIR (διεθνείς μεταφορές), ειδικά αν ΔΕΝ κάνει διεθνείς μεταφορές. Ο τρόπος που κινείται στο δρόμο είναι φυσικά ανάλογος. Μπορεί να μεταφέρει μελιτζάνες ή κοπριά, αλλά τα γκάζια είναι στο πάτωμα και οι ελιγμοί τρομακτικοί. Προφανώς ζηλεύει τη δόξα του κάγκουρα-ραλίστα και προσπαθεί με τον τρόπο του να νιώσει τις ίδιες συγκινήσεις και αυτός με τη νταλίκα.

Ο «Κάγκουρας» Taxi

Περίοπτη θέση στους κάγκουρες κατέχουν φυσικά οι οδηγοί ταξί. Γι αυτούς είναι μεράκι το τιμόνι και περιποιούνται (κατά τη γνώμη τους) το εργαλείο που τους φέρνει το μεροκάματο. Ο ταριφοκάγκουρας οδηγεί συνήθως Skoda Octavia ή σπανιότερα Mercedes. Το αυτοκίνητο είναι πάντα καλογυαλισμένο, με ζάντες 19 ιντσών τουλάχιστον και αντίστοιχα λάστιχα. Πίσω από το αυτοκίνητο υπάρχουν τα απαραίτητα διακριτικά ΑΜG, ABT, κτλ, ενώ περιμετρικά έχει κολλημένα bumper protectors με φωσφοριζέ πλαστικά. Συνήθως περιφρονεί τα ιταλικά αυτοκίνητα, οδηγεί με 4η και 40 χλμ στην αριστερή και φυσικά δεν κάνει δεξιά, γιατί πολύ απλά δεν κοιτάζει ποτέ τον καθρέφτη του ή δεν βλέπει μέσα από τα κουρτινάκια. Τους επιβάτες του τους πρήζει μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους σχετικά με τις ερωτικές επιτυχίες του, με λαϊκή, πονεμένη μουσική υπόκρουση.

Ο «Κάγκουρας» 4Χ4

O τετρακίνητος κάγκουρας οδηγεί ψηλωμένο τζιπ ή τζιποειδές (γιατί τα τζιπ είναι και ακριβά), σηκωμένο όσο δεν πάει άλλο. Έχει αναπνευστήρα, χωμάτινα λάστιχα με χοντρά τακούνια, προφυλακτήρες με συρματόσχοινο, εργάτη, έξτρα φώτα και PDA navigation για να μη χάνεται στα στενά, αλλά δεν έχει προφυλακτήρες. Βλέπει χώμα όταν κατά τη διάρκεια παρκαρίσματος, κάποιος τροχός πέσει μέσα σε ζαρντινιέρα ή δέντρο στο πεζοδρόμιο. Επιδιώκει να λερώσει το αυτοκίνητό του και μετά αποφεύγει να το πλύνει για εβδομάδες. Συνήθως οι μετατροπές γίνονται αυθαίρετα, ιδιοκατασκευή (και ο Θεός βοηθός), χωρίς να υπολογίζονται οι γωνίες των αξόνων μετάδοσης, το κέντρο βάρους, οι αναρτήσεις, τα φρένα, κτλ. Επίσης τα λάστιχα είναι θηριώδη, αδιαφορώντας στις επιπτώσεις στον κινητήρα και τον εγκέφαλο (όχι του οδηγού που είναι καμένος, αλλά του αυτοκινήτου). Το ζητούμενο είναι να «δείχνει» το αυτοκίνητο και όχι να «είναι». Άλλωστε τέτοιου είδους αυτοκίνητα σπανιότατα βγαίνουν εκτός δρόμου, διότι, κατά κύριο λόγο, δεν αντέχουν στις κακουχίες. Εμφανίζουν ζημιές πολύ συχνά και απαιτούν μία περιουσία σε επισκευές και βενζίνες. Το κακό είναι πως όλοι τα κοροϊδεύουν, εκτός από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες τους που νομίζουν ότι κοροϊδεύουν τους άλλους. Οι πιο "ψαγμένοι" του είδους φορούν "κομμένο" μπαλάκι του τένις πάνω στον κοτσαδόρο.

Ο «Κάγκουρας» Ραλίστας

Συνήθως οδηγεί Citroen Saxo ή Peugeot Rallye. Τιμόνι momo, ένα μόνο bucket κάθισμα (του συνοδηγού είναι κανονικό, γιατί είναι και ακριβά), τα πίσω πολλές φορές βγαλμένα εντελώς, πεταλιέρα αλουμινίου, πίσω ζώνες πιασμένες στο κάτω μέρος των εμπρός καθισμάτων (οπτικό roll cage), στήλη με χορηγούς στην πόρτα του οδηγού, μπουρί αντί για εξάτμιση, κολώνα με ενδείξεις (δήθεν για το τούρμπο), λευκή ζάντα ΟΖ, πλαίσιο πινακίδας BurnOut Outlawz Street Mag και πολύ, πολύ κακό ύφος. Είναι ο κλασσικός εξυπνάκιας στην παρέα. Είναι άτομο το οποίο έχει μάθει τα πάντα γύρω από το αυτοκίνητο και όλες τις ορολογίες, μέσα από περιοδικά ή από άλλους φίλους του, «γνώστες». Το πρόβλημα του είναι, ότι για να το παίξει έξυπνος, λέει ό,τι θεωρία άκουσε, χωρίς να γνωρίζει τι είναι αυτά που ξεστομίζει. Εννοείται, ότι λέει κατά 99% κουταμάρες. Συνήθως είναι και ισχυρογνώμων, για να πείσει την παρέα του. Περιμένει από τους άλλους το θαυμασμό για τις τρομερές του "γνώσεις" και γνωριμίες. Συναντάται επίσης σε διάφορα forum λεσχών ή γενικά αυτοκινήτου. Κατά κανόνα είναι ανορθόγραφος, αλλά παρ' όλα αυτά ξέρει απ' έξω κι ανακατωτά την νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας, σε περίπτωση που κάποιος τολμήσει να αναφερθεί υποτιμητικά στα γραφόμενά του. Το αστειότερο όλων είναι όταν οδηγεί Fiat, αλλά επικαλείται το Gruppo για να βάλει επάνω στο αυτοκίνητο του σηματάκια Ferrari, δαγκάνες με αυτοκόλλητα Mazeratti κτλ.

Ο «Κάγκουρας»

Κάγκουρας στην καθομιλουμένη είναι αυτός ο οδηγός που έχει παρέμβει –κυρίως- αισθητικά στο αυτοκίνητό του, με όχι και τόσο αξιοθαύμαστα αποτελέσματα.

Ξεχωρίζει από τα αυτοκόλλητα μετατροπών και προσθέτων, πολλές φορές χωρίς τις αντίστοιχες εργασίες, εξάτμιση σαν μπουρί σόμπας και οπωσδήποτε το γνωστό αυτοκόλλητο στην τάπα της βενζίνης. Έντονη χρήση φώτων με προβολείς ομίχλης μέρα-νύχτα, πιτσιλιστήρια μπλε, δίχρωμους προφυλακτήρες κτλ.

Επίσης, τα «φτιαγμένα» αυτοκίνητα πρέπει να διαθέτουν την απαραίτητη αεροτομή που σου δίνει την αίσθηση ότι το αυτοκίνητο θα πετάξει. Και φυσικά το ηχοσύστημα ισχύος 300 MW, που όταν περνάει έξω από καφετέρια παίζει στη διαπασών, για να ακούσουν και να γυρίσουν όλοι το κεφάλι.

Πιο προχωρημένη αισθητική παρέμβαση περιλαμβάνει εκτεταμένη χρήση νίκελ, σε ζάντες, πλαίσια φαναριών, τσιμούχες παραθύρων και όπου αλλού μπορείς να φανταστείς. Στο εσωτερικό μπορεί να δει κανείς τα οργανάκια στη κολώνα, κρεμασμένα στον καθρέπτη χαϊμαλιά, κομπολόγια, ζάρια, μαϊμούδες ή λοιπά ζωάκια. Σήμα κατατεθέν πάντως είναι το τεράστιο αυτοκόλλητο-σκορπιός στο πίσω τζάμι και φυσικά τα αυτοκόλλητα Gti, turbo, 16V, Μ3, κτλ.

Αγαπημένο του χόμπι να μαρσάρει στα φανάρια και να τρώει τα λάστιχά του στις εκκινήσεις. Του αρέσουν οι αγώνες Dragster, ενώ δε χάνει τεύχος από νεανικά περιοδικά βελτιώσεων. Αν τα έχει, ξοδεύει σταδιακά δεκάδες χιλιάδες ευρώ στην βελτίωση αυτοκινήτου 20ετίας, νομίζοντας έτσι πως δημιουργεί κάτι συλλεκτικό. Αν δεν τα έχει, δουλεύει αποκλειστικά για αυτό το σκοπό. Σε αυτό συντελεί φυσικά και ο φίλος του ο "βελτιωτής", ο οποίος συνήθως του πουλάει αέρα κοπανιστό και ζει από κάτι τέτοιους αφελείς.

Ο απώτερος σκοπός του είναι μήπως και κάνει καμία γνωριμία με το αντίθετο φύλο, είτε μέσα στην κίνηση, είτε σε κανένα φανάρι ή στους αυτοσχέδιους αγώνες. Συνήθως ακούει ή sexy R&B, ή ερωτολαϊκά στη διαπασών. Δεν ξέρει πολλά από αυτοκίνητα, αλλά έχει ύφος και τουπέ οδηγού αγώνων. Συνήθως, για να αποδείξει ότι είναι γρήγορος, καταλήγει καρφωμένος σε τοίχο και το αμάξι του σε μάντρα, για να αγοραστεί τελικά –ευκαιρία- από άλλον υποψήφιο.

Νέα Μοντέλα

Παρακολουθώ τα νέα της αυτοκινητοβιομηχανίας και εντυπωσιάζομαι από τα νέα μοντέλα της αγοράς που ΘΑ κυκλοφορήσουν την επόμενη ή τη μεθεπόμενη χρονιά. Ακόμα και τα μικρά, φθηνά μοντέλα, δείχνουν φουτουριστικά και καλαίσθητα. Θυμάμαι όμως ότι και στο παρελθόν, όταν έβλεπα τα σχέδια των νέων μοντέλων, εντυπωσιαζόμουνα, αλλά τελικά σήμερα που τα βλέπω να κυκλοφορούν στο δρόμο δείχνουν αυτό ακριβώς που είναι: μικρά και φθηνά. Άρα τι συμβαίνει; Γιατί στα σχέδια φαίνονται τόσο ελκυστικά και μετά στο δρόμο είναι -τουλάχιστον- αδιάφορα; Μήπως είναι το ότι καθυστερούν τόσο πολύ να κυκλοφορήσουν, που όταν τελικά βγουν στο δρόμο η εμφάνισή τους είναι ήδη συνηθισμένη; Ή είναι το γεγονός ότι στην πορεία, προκειμένου να περιοριστεί το κόστος παραγωγής, αλλάζουν τα υλικά και τα «έξτρα» που προσδίδουν στην εμφάνιση και τελικά κυκλοφορεί άλλο μοντέλο; Γιατί τα μικρά και φθηνά μοντέλα δεν μπορούν να είναι και όμορφα; Γιατί πρέπει να πληρώνεται έξτρα η ομορφιά;